FETVA VEREN SAHABELER

Hz. Peygamber döneminde fetva vermekle meşhur olan sahabeler kimlerdir?

Bilindiği gibi, fetva sözlükte ”bir olayın hükmünü açıklayan veya hükmünü koyan, güçlükleri çözen cevaba” verilen isimdir. Fıkıhta ise, ”fakih, fetva verecek kadar ilmi olan kişinin, bir kişinin sorulan fıkhi bir meseleye yazılı veya sözlü verdiği cevap, ortaya koyduğu hüküm”dür. Eski dönemlerde bu kişiye ”imam” ismi verilirken, günümüzde bir beldenin dini konularda ki, otoritesi olan ve fetva veren kişiye müftü denilmektedir.

Kur’an-ı Kerim’de fetva kelimesi birçok ayette hakkında bilgi edinilmek istenen bir konuda soru sorma veya görüş bildirme, dini hükmün ne olduğunu öğrenme için yapılan sorular şeklinde geçmektedir. Nahl Suresi 43 ve Enbiya Suresi 7 nci ayetinde ”Eğer bilmiyorsanız bilenlere sorunuz” buyurulmaktadır.

Peygsmber Efendimiz (ASM) döneminde fetva veren Sahabeler içinde meşhur olanlar ise şöyledir:

Sahabeler arasında ençok fetva verenler, Hz. Ömer, Hz. Ali, Abdullah bin Mesud, Hz. Aişe, Zeyd bin Sabit, Abdullah bin Abbas, Abdullah bin Ömer’dir.

Fetvaları orta derecede olanlar ise, Hz. Ebu Bekir, Hz. Osman, Ümmü Seleme, Enes bin Malik, Ebu Said el-Hudri, Ebu Hüreyre, Abdullah bin Amr bin El-As, Abdullah bin Zübeyr bin Avvam, Ebu Musa el-Eş’ari, Sa’d bin Ebi Vakkas, Selman el-Farisi, Zübeyr bin Avvam, Abdurrahman bin Avf, Muaz bin Cebel, Ubate bin Samit.

Daha az fetvası olan sahabiler ise, Ebu’d-Derda, Ebu Zer el-Gıfari, Ebu Ubeyde bin Cerrah, Übey bin Ka’b, Hz. Hasan.

Bu Sahabilere elde ettikleri ilimden dolayı ”imam” veya bulundukları beldenin ”müftüsü” lakapları verilmiştir.