İnsan, hangi tarz konuşmalarıyla farkında olmadan imanını tehlikeye atar?

İnsan bazı konuşma ve davranışlarıyla kendisini küfre ve şirke düşürebilir. İnsan bazen bilmiyerek gayri ihtiyarı açıktan olmasa da imanına yakışmayan şikayetlerde bulunur.

“Neden Allah bunu bana reva gördü, ben ne yaptım da başıma bu geldi, ben hak etmemiştim, Allah neden ona verdi de bana vermedi,keşke ben de şu asırda yaşasaydım..” gibi bazı söz ve kelimelerle o anki sıkıntısını anlatmaya çalışır. Bu sözlerin bazısı dikkat edilmezse insanı küfre ve şirke bile düşürür.Bu gibi sözleri gerçi insan sıkıntılı ve hastalıklı olduğu zamanlarda kullanabilir, derdini başka insanlara anlatabilir. Bunlar insanın acizliğinden veya bilgisizliğinden ileri gelir. Böyle durumlarda insan hemen hatasını anlayıp tövbe ve istigfarda bulunmalıdır.

İnsan bu sızlanışlarını başka insanların yanında yaparsa imanı tehlikeye girebilir. Bu tip konuşmalara insan dikkat etmelidir. Zira, bu tarz sözler Allah’ın icraat ve fiillerine karşı açıktan isyan ve rızasızlık göstermektir.

Aciz, zayıf ve tahammülsüz olan insan, sıkıntısını,derdini, sızlanmasını bazen birine anlatmak ister. Peki insan, böyle durumlarda ne yapmalıdır. İnsan böyle sıkıntılı durumlarda derdini insanlara değil, doğrudan Rabbi’ne, Allah’a yapmalıdır. Hazret-i Yakup Aleyhisselam’ın Kur’an’da geçen şikayet tarzı bizlere örnek olmalıdır:

قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

”Allah’ım, hüznümü ve dağınıklığımı sana şikayet ederim…” (Yusuf, 86 ayeti)

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.